Deze dataset toont de inundatiediepte bij extreme neerslagsituatie van 200mm in 48 uur zien. De getoonde informatie is resultaten van een modelsimulatie in het kader van de bovenregionale stresstest, uitgevoerd in 2025.

Historische kaart gemaakt door Hattinga omstreeks 1750, alle randinformatie zoals wapen gemeente, logo en legenda weggehaald. De getoonde kaart is aangepast ("georefereren") aan de huidige situatie van het gebied. Voor de originele kaart zie https://www.archieven.nl/nl/zoeken?mizig=210&miadt=239&micode=293&miview=inv2

Resultaten van schaduwanalyse bij een zonstand op 21 juni om 17.00. Deze analyse is uitgevoerd voor de situatie (bomen, gebouwen, terrein) van oktober 2023.

De Zeeuwse Bosvisie: beleids- en kansenkaart bestaat uit twee onderdelen, de beleidskaart en de kansenkaart. De beleidskaart is een ruimtelijke vertaling van het vigerende ruimtelijk beleid over het al dan niet wenselijk zijn van opgaande beplanting in Zeeland. De kansenkaart is een ruimtelijke vertaling van alle kansen die de deelnemers van het Zeeuws Bosoverleg hebben benoemd als wenselijk gebied voor opgaande beplanting in Zeeland. In sommige gevallen is er overlap tussen de beleids- en kansenkaart. Dan liggen er bijzonder grote kansen of wensen op die locatie. Het feit dat een plek aangeduid staat als kansrijk, wil nog niet zeggen dat beplanting op elke plek in dit landschap passend is. Een goede analyse en een ontwerpend onderzoek naar locatie, schaal, functie en samenstelling is altijd noodzakelijk. Let op: bepaalde onderdelen uit de Zeeuwse Bosvisie als agroforestry of beplanting gekoppeld aan infrastructuur kunnen niet altijd goed worden weergegeven in de beleids- of kansenkaart. Daarbij kan in een gebied met waardevolle, karakteristieke openheid/weidsheid een toename van opgaande beplanting op beperkte schaal mogelijk zijn. Hiervoor geldt eveneens maatwerk.

Begrenzing van de leefgebieden droge dooradering, natte dooradering, open akker en open grasland bedoeld voor subsidieverlening agrarisch natuurbeheer.

Damhertgebieden - Natura 2000

Een klein gedeelte van Zeeland wordt in beslag genomen door de kustzone: het gebied van de duinen en hun onmiddellijke omgeving. De kustzone bestaat uit het strand, de zeereep, de (Jonge) duinen en de binnenduinrand (‘manteling’ of ‘zoom’). Op Schouwen-Duiveland is dit een breed gebied, op Walcheren en in Zeeuwsch-Vlaanderen slechts een smalle strook. Na de laatste IJstijd (Weichselien, 73.000 – 10.000 jaar geleden) begon onder invloed van een warmer en vochtiger klimaat de zeespiegel te stijgen. Op een gegeven moment ontstond langs de Nederlandse kust een reeks parallelle strandwallen die zich steeds verder uitbreidden. Door verstuivingen ontstonden hierop lage duinen, de Oude Duinen. In de Romeinse Tijd sloeg de uitbouw van de West-Nederlandse kust om in een afname (die tot op heden voortduurt, zij het vertraagd door de kustverdediging). De strandwallen waren al vroeg bewoond. Op Schouwen-Duiveland zijn archeologische vondsten uit het Neolithicum (4.300 tot 2.000 jaar v. Chr.) gedaan. Ook in de Bronstijd en de IJzertijd vond bewoning plaats, evenals in de Romeinse Tijd. Aan het einde daarvan raakte met name de kuststrook dicht bevolkt. In de 3e eeuw nam de bevolking sterk af, maar hernieuwde groei volgde in de Vroege Middeleeuwen. In het begin van de Late Middeleeuwen (1000-1200) werden over de Oude Duinen en ten westen daarvan de Jonge Duinen gevormd. Deze zijn waarschijnlijk voor een deel ontstaan onder invloed van de mens. Verschillende factoren waren in het spel. Klimaatsverandering, overbeweiding en ontbossing leidden tot het vrijkomen van zand dat vervolgens ging stuiven en nieuwe duinen begon te vormen. In het overgangsgebied van de duinen naar de polder komen in Schouwen-Duiveland en Walcheren vroongronden voor: glooiende duingraslanden, waar het zand over het achterliggend kleigebied is gestoven. Vaak werden deze gebieden gebruikt als gemeenschappelijke weidegronden. Een andere typische vorm van ontginning van de duinen was de aanleg van elzenmeten, zoals dit in de binnenduinrand van Schouwen werd gedaan. In de natte terreingedeelten werden percelen van 2 tot 3 ha van greppels voorzien en beplant met elzen. Het hakhout werd gebruikt als brandhout. Om de elzenmeet heen lag vaak een houtwal of sloot. Vanaf de 19e eeuw werd het duingebied een steeds interessanter woon- en recreatiegebied. Naast de al bestaande landgoederen ontwikkelden zich villadorpen en grote badplaatsen, volledig gericht op het toerisme, zoals Renesse en Cadzand-Bad. Eveneens een van oorsprong 19e -eeuwse ontwikkeling is de stichting van duinwaterleidingbedrijven.

Archeologische beleidsadvieskaart van de Walcherse gemeenten voor wat betreft de bekende archeologische vindplaatsen.

Groen in publieke ruimte 2024, deze data is gebaseerd op de NDVI classificatie van de zomer luchtfoto van 2024 in combinatie met publiek-privaat data, BGT/Top10 classificatie en de AHN. Op deze data heeft een voorspellingsmodel (RandomForrest) voorspeld voor elke 25cm of dit geen, laag (<1m), middel (1m - 2,5m) of hoog (+2,5m) groen is.

in en dwars over een water opgeworpen aardlichaam dat dient om water te keren of (af) te leiden.